السيد الخميني

رسالهء نجاة العباد 95

رساله نجاة العباد و حاشيه بر رساله ارث ملا هاشم خراسانى ( فارسى ) ( موسوعة الإمام الخميني 28 )

مسأله 15 - براى كسانى كه « حمد » و سوره را خوب ياد ندارند واجب است ياد گرفتن آنها . مسأله 16 - معنى صحيح خواندن « حمد » و سوره آن است كه حروف آنها از مخرج ادا شود ، به طورى كه بگويند عربى صحيح است ، اما تشريفات و زيبايىهاى تجويدى لازم نيست . مسأله 17 - كسى كه نمىتواند « حمد » و سوره را درست بخواند و قدرت ندارد ياد بگيرد ، به همان طورى كه ياد دارد بخواند و حاضر شدن به جماعت لازم نيست . مسأله 18 - كسى كه « حمد » و سوره را نمىتواند درست بخواند ، ولى قدرت دارد ياد بگيرد ، در درجهء اول ياد گرفتن واجب است و اگر وقت نباشد و بتواند به نماز جماعت حاضر شود واجب است احتياطاً حاضر شود ، والّا همانطور بخواند تا وقتى كه ياد بگيرد . مسأله 19 - در غير از دو ركعت اول مىتواند « حمد » تنها بخواند و مىتواند تسبيح بگويد . مسأله 20 - اگر بخواهد تسبيح بگويد بايد به اين صورت بخواند : « سُبْحانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ للَّهِ وَلا الهَ الّا اللَّهُ وَاللَّهُ اكْبَرُ » . مسأله 21 - گفتن يك تسبيح كافى است و اگر سه مرتبه بگويد بهتر است . مسأله 22 - اگر بنا داشت تسبيح بخواند و اشتباهاً شروع به « حمد » كرد ، احتياطاً رها كند و تسبيحات را بخواند . مسأله 23 - اگر بنايى نداشت بر خواندن « حمد » يا تسبيح و بدون توجه شروع به « حمد » كرد مانعى ندارد و مىتواند « حمد » را تمام كند ، گرچه معتاد به خواندن تسبيح هم باشد .